Kraaijenbergse Plassen/Maas

Aan het eind van een lange dag rugzak dragen, kom ik aan bij de Kraaijenbergse plassen. Eigenlijk had ik vandaag bij een vriendin op de bank willen craschen, maar de weg is me te lang. Ik kan best goed lopen, houd ik meestal goed vol, maar dit is geen lopen, dit is rugzak dragen en heeft met lopen niks van doen. Ik probeer door het hek te lopen, maar dat gaat met rugzak niet. Rugzak af, en er overheen tillen dan maar. Ik leg hem precies over het hek op de grond en ga even kijken of ik er een plekje voor mijn tent kan vinden. Dat vind ik, aan de rand van het water. Hier is gelukkig geen eb en vloed, dus ik haal de tas, rol het matje uit, zet de tent op, rol de slaapzak uit doe mijn kleren uit en klim in de slaapzak. Oogjes dicht en snaveltjes toe. Ik kan me inderdaad herinneren dat ik de slaapzak dichtritste en me omdraaide. Dat was het dan ook. Geslapen als een blok.
’s Morgens werd ik wakker van een groepje aanstormende runderen. Ik moest er wel even om lachen. Voor ik die eerste keer ging backpacken in Zuid Afrika, kenden Els en ik elkaar net. We zijn toen naar de film geweest in het omniversum. Op het mega grote scherm werden beelden van de Serengeti getoond. Een enorme hoeveelheid Gnoes stormden voorbij. Els lach helemaal in een deuk, en dan lig jij daar in je tentje! hahahahaha. Wel dat gevoel had ik die ochtend ook een beetje. Gelukkig had ik mijn tentje op een klein plekje aan het water opgezet, en niet op het pad. De grond davert als ze voorbij rennen! Maar goed, nu was ik toch wakker. Eerst maar eens een kopje koffie gezet, en wat noedels als ontbijt, als ik me niet vergis. Vervolgens pakte mijn toilettas en ben me gaan wassen aan het water. Eerst even er in, toen er uit, me inzepen en er weer in. Ik was er vrij snel doorheen, en heb lekker gezwommen. De zon scheen lekker op het water, niet te warm, niet te koud. Een stuk of 6 zwanen kwamen gezellig een babbeltje maken en zwommen een beetje om me heen. Yoran, mijn vorige hond vond het altijd leuk om bij zo’n groep zwanen in het water te springen. Als ze dan met hun vleugels klapperend op hem af kwamen, joeg hij ze hard blaffend weg. Ja, terriĆ«rs zijn rare beesten.
Hoe dan ook, eer ik mijn boeltje gepakt heb is het al aardig laat. Die rugzak, ik val haast om als ik hem opdoe. Ik heb veel pauzes nodig en ga rond vijf uur naast een zwerver op een bankje zitten. We kijken naar een paar klunzen die met hun auto bezig zijn. Als het ding dan echt vaststaat, komen ze naar beven en vragen ze of we weten waar de chinees is. De zwerver wijst ze de weg, en gaat zelf ook. Ik strek me nog even uit op het bankje. Nooit geweten dat die dingen zo comfortabel kunnen zijn! Als ik weer vertrek, kom ik al vrij snel langs een mooie plek langs de maas, en ik zet mijn tentje weer op. Ik ben altijd bang gewest betrapt te worden en dan weg te moeten. Doodmoe weer verder te sjouwen en zo. Een hond komt naar de tent gerend, zijn vrouwtje roept hem terug. ‘ Zachtjes, je maakt hem wakker’! Ik moet er stilletjes een beetje om lachen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *