Kaevelaar

Om een uur of tien bij mijn oude buurvrouw weggegaan. Dank je Es, ik vond het gezellig. Mijn was weer schoon en mijn tas weer vol ;). Ik ga op weg naar Kevelear. Nog steeds trekt de rugzak me naar het asfalt toe. Dat ding is echt verrektes zwaar zeg. Alles went, en we zullen doorgaan. Aan het eind van de dag haal ik inderdaad Kevelaer. Een uurtje voor de jeugdherberg houd ik nog even een pauze. Ff een bakkie soep, met dank aan Esther. OP weg dan maar weer. Het is ongeveer negen uur als ik bij de herberg aanklop. Duidelijk te laat, alles zit dicht, er is geen bed meer vrij. Ik kan wel even mijn flessen met water vullen. Nog geen vijftig meter van de herberg af is een bos, en ik leg mijn matje uit. Honderden vuurvliegjes vliegen om me heen. Zachtjes van struik naar struik. Ik houd van die beestjes. Een van de weinige herinneringen die ik aan mijn vader heb is dat we aan het kamperen zijn en er ik weet niet hoeveel vuurvliegjes om ons heen vliegen. Pa is ook aan het barbequen en daar spatten de vonken ook van af. Aan mij de taak de vliegjes van de vonken te onderscheiden. IK zal een jaar of vijf geweest zijn. Heel veel later gingen Els en ik ook wild kamperen in de Ardennen en zag ik ze voor het eerst weer. Els moest lachen; ‘Ik heb nog nooit iemand zo gelukkig gezien door wat vliegjes!’. Maar zeg eens eerlijk geen diertje is zo sprookjesachtig als een rustig zoemend vuurvliegje. Overdag dikke strontvliegen, maar ’s nachts veranderen ze in een mega-romantisch lief leuk beestje. Overal zie je ze vliegen, alleen als ze vlakbij zijn doen ze het lampje uit. Ik word midden in de nacht wakker, koud. Toch maar even de slaapzak om me heen dus. Als ik een uur later weer wakker word heb ik een bloedneus. Ik heb lekker gelegen op een denneappeltje. Mijn hele gezicht zit onder, net als mijn slaapmat en mijn kleding. Ik haal de tas naar me toe om er de rol wc papier uit te halen, en dan realiseer ik me dat mijn bril er ook op lag. Nu er onder dus, niks meer van over. Gelukkig heb ik ook lenzen bij me en doe ik die maar even in. Erwin een berichtje gestuurd of hij zin heeft om wat spullen op te halen en te brengen. De hele dag met hem en zijn twee vriendinnen mee de stad in geweest. op zoek naar een kleiner pannensetje, die ik heb is echt te zwaar!
Hij en zijn vriendinnen gaan terug, en ik ga op zoek naar wat lekkers te eten. Wat denk je? om vier uur zijn de meeste keukens hier al gesloten. Er is er nog eentje die wel een lekker maaltje asperges voor me heeft. Het smaakt echt goed. Biertje erbij, en ik ben intens gelukkig. OP naar de jeugdherberg dan maar. Halverwege besloten mijn darmen dat het er uit moest. ‘Nu, geen gemaar’. Nee, heel efkens nog, we zijn er bijna’. met samengeknepen billen liep ik zo snel ik kon. Ergens bij wat bosjes denk ik; ‘Hier kan het’. de boel ontploft. Op naar de herberg me douchen, en nog een keer of wat naar de wc. Helaas nog steeds geen bed. Weer in het bos dan maar. De vuurvliegjes zijn blij met me. Exotisch eten. Om een uur of twaalf de volgende dag heb ik er weer vertrouwen n, en denk ik loop richting Xanten. Vandaar volg ik de rivier naar Keulen. Als ik het uiteindelijk op een bord zie, lijkt het me wel heel erg uit de richting. Het regent en ik heb mijn poncho aan gedaan. Hodje vergeten, wc papier verloren. Als ik terug loop kan ik morgen weer de kortere weg nemen. Weer naar de wc, nou ja, naar de bosjes. Ik besluit terug te gaan. Ik bel aan voor wat water, maar krijg een barbecue aangeboden.
Kunnen mijn darmen nog niet aan, maar het ruikt heel goed. Ik krijg wat brood mee voor onderweg, en tegen de tijd dat de zon onder gaat zet ik mijn tentje weer op. het gaat een stuk makkelijker. De rugzak lijkt ook heel iets lichter geworden.
De volgende dag is het nog steeds hommeles in mijn buik, maar om een uur of tien besluit ik toch maar om weer op weg te gaan.
Ik koop een nieuw hoedje, deze is lang zo leuk niet, maar ik ga toch op pad. Op naar Kreveld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *